DSA – podstawowe informacje
-
-
Co to jest DSA? rozwiń element
Możesz złożyć skargę, jeżeli uważasz, że dostawca usługi pośredniej naruszył przepisy DSA. Dotyczy to m.in. określonych obowiązków platform społecznościowych, internetowych platform handlowych oraz innych dostawców usług pośrednich.
Skarga może dotyczyć na przykład sytuacji, w której dostawca:
- nie przekazał Ci uzasadnienia decyzji o usunięciu treści, ograniczeniu jej widoczności lub zawieszeniu konta, mimo że był do tego zobowiązany;
- nie zapewnił możliwości bezpłatnego odwołania się od decyzji platformy, mimo że taki obowiązek wynika z DSA;
- nie umożliwił zgłoszenia nielegalnych treści za pomocą mechanizmu wymaganego przez DSA;
- stosuje niedozwolone praktyki manipulacyjne w sposobie projektowania lub działania interfejsu platformy;
- narusza obowiązki dotyczące przejrzystości reklam, np. nie umożliwia rozpoznania, że wyświetlana treść jest reklamą;
- nie przestrzega obowiązków dotyczących ochrony małoletnich, w tym określonych ograniczeń dotyczących reklam.
Czy mogę złożyć skargę, jeśli platforma usunęła mój wpis lub zablokowała konto?
Tak, jeżeli uważasz, że w związku z taką decyzją doszło do naruszenia DSA.
Samo usunięcie treści lub zablokowanie konta nie oznacza jednak automatycznie naruszenia rozporządzenia. Platformy mogą podejmować takie działania, np. gdy treści są nielegalne lub naruszają warunki korzystania z usługi.
DSA wymaga jednak, aby platformy przestrzegały określonych zasad przy podejmowaniu takich decyzji, w tym dotyczących przejrzystości, obiektywności, proporcjonalności oraz możliwości ich zakwestionowania.
Czy przed złożeniem skargi muszę odwołać się do platformy?
Nie. DSA nie uzależnia możliwości wniesienia skargi do Koordynatora ds. usług cyfrowych od wcześniejszego skorzystania z wewnętrznego systemu rozpatrywania skarg platformy.
Warto jednak skorzystać z dostępnych mechanizmów odwoławczych, ponieważ mogą one umożliwić szybsze rozwiązanie problemu.
Pamiętaj: Skarga na podstawie DSA dotyczy podejrzenia naruszenia obowiązków wynikających z rozporządzenia. Nie jest natomiast środkiem służącym do rozstrzygania każdego sporu między użytkownikiem a dostawcą usługi internetowej.
Podstawa prawna: art. 14, 16, 17, 20, 25, 26, 28 i 53 DSA.
-
Kogo dotyczą przepisy DSA? rozwiń element
DSA dotyczy dostawców usług pośrednich oferowanych odbiorcom znajdującym się na terytorium Unii Europejskiej, niezależnie od tego, w jakim państwie dostawca ma siedzibę.
Rozporządzenie nakłada na dostawców określone obowiązki, a jednocześnie przyznaje prawa osobom i podmiotom korzystającym z ich usług.
Zakres obowiązków zależy przede wszystkim od rodzaju świadczonej usługi. Nie wszystkie podmioty objęte DSA muszą zatem spełniać identyczne wymagania.
1. Dostawcy usług pośrednich
DSA wyróżnia trzy podstawowe rodzaje usług pośrednich.
Usługi zwykłego przekazu (mere conduit)
Polegają na transmisji informacji przekazywanych przez odbiorcę usługi w sieci telekomunikacyjnej lub zapewnianiu dostępu do takiej sieci.
Przykłady: dostawcy dostępu do internetu, a w zależności od sposobu świadczenia usługi również dostawcy usług DNS lub VPN.
Usługi cachingu (caching)
Polegają na automatycznym, pośrednim i krótkotrwałym przechowywaniu informacji przekazywanych w sieci, wyłącznie w celu usprawnienia lub zabezpieczenia ich późniejszej transmisji do innych odbiorców na ich żądanie.
Przykład: sieć dostarczania treści (CDN), która tymczasowo przechowuje kopie materiałów, aby umożliwić użytkownikom szybszy dostęp do stron internetowych.
Usługi hostingu (hosting)
Polegają na przechowywaniu informacji przekazanych przez odbiorcę usługi i na jego żądanie.
Przykłady: usługi hostingu stron internetowych, przechowywania plików w chmurze oraz inne usługi polegające na przechowywaniu informacji użytkowników.
2. Platformy internetowe
Szczególną kategorią usług hostingu są platformy internetowe, które na żądanie odbiorcy usługi przechowują informacje i rozpowszechniają je publicznie.
Do tej kategorii mogą należeć m.in.:
- serwisy społecznościowe;
- platformy udostępniania materiałów wideo;
- internetowe platformy handlowe;
- sklepy z aplikacjami;
- niektóre fora internetowe.
Przykład: Serwis społecznościowy umożliwia użytkownikom publikowanie wpisów, zdjęć i filmów, które mogą być oglądane przez innych użytkowników. Taka usługa może stanowić platformę internetową w rozumieniu DSA.
Pamiętaj: Nie każda usługa umożliwiająca publikowanie informacji jest automatycznie platformą internetową. Znaczenie ma sposób jej działania oraz to, czy spełnia warunki określone w DSA.
3. Internetowe platformy handlowe
DSA przewiduje dodatkowe obowiązki dla dostawców platform internetowych, które umożliwiają konsumentom zawieranie umów na odległość z przedsiębiorcami.
Przykłady: platformy umożliwiające przedsiębiorcom oferowanie produktów lub usług konsumentom, w tym niektóre serwisy sprzedażowe i rezerwacyjne.
Dostawcy takich platform podlegają nie tylko ogólnym obowiązkom dotyczącym platform internetowych, ale również szczególnym wymaganiom związanym m.in. z identyfikowalnością przedsiębiorców oferujących produkty lub usługi.
4. Wyszukiwarki internetowe
DSA obejmuje również wyszukiwarki internetowe, które umożliwiają użytkownikom wyszukiwanie informacji na stronach internetowych na podstawie zapytań.
Zakres obowiązków dostawcy wyszukiwarki zależy m.in. od tego, czy została ona wyznaczona przez Komisję Europejską jako bardzo duża wyszukiwarka internetowa.
5. Bardzo duże platformy internetowe i bardzo duże wyszukiwarki internetowe
DSA ustanawia dodatkowe obowiązki dla:
- bardzo dużych platform internetowych (VLOP);
- bardzo dużych wyszukiwarek internetowych (VLOSE).
Status VLOP lub VLOSE uzyskują usługi wyznaczone przez Komisję Europejską zgodnie z DSA.
Jednym z warunków wyznaczenia jest osiągnięcie co najmniej 45 milionów średnio miesięcznie aktywnych odbiorców usługi w Unii Europejskiej.
Dostawcy takich usług muszą spełniać dodatkowe wymagania dotyczące m.in. oceny i ograniczania ryzyk systemowych, przejrzystości działania oraz ochrony użytkowników.
Czy DSA dotyczy również użytkowników internetu?
Tak. DSA przyznaje określone prawa odbiorcom usług pośrednich, czyli osobom fizycznym i prawnym korzystającym z tych usług.
Ochrona przewidziana w DSA nie ogranicza się wyłącznie do konsumentów.
Z praw wynikających z rozporządzenia mogą korzystać m.in.:
- konsumenci – osoby korzystające z usług internetowych w celach prywatnych;
- przedsiębiorcy – np. sprzedawcy oferujący produkty za pośrednictwem platform handlowych;
- twórcy internetowi – osoby publikujące treści w serwisach społecznościowych lub na platformach udostępniania materiałów wideo;
- dzieci i młodzież – użytkownicy poniżej 18. roku życia, którym DSA zapewnia dodatkową ochronę.
Przykład: Jeżeli prowadzisz działalność gospodarczą i sprzedajesz produkty za pośrednictwem platformy internetowej, również możesz korzystać z określonych praw przewidzianych w DSA, np. prawa do otrzymania uzasadnienia decyzji o zawieszeniu konta lub możliwości odwołania się od takiej decyzji.
Czy DSA dotyczy dostawców spoza Unii Europejskiej?
Tak. DSA ma zastosowanie również do dostawców mających siedzibę poza Unią Europejską, jeżeli oferują usługi pośrednie odbiorcom znajdującym się na jej terytorium.
Nie ma zatem znaczenia wyłącznie to, gdzie dostawca ma siedzibę. Istotne jest również to, czy oferuje swoje usługi odbiorcom w Unii Europejskiej.
Pamiętaj: DSA nie nakłada jednakowych obowiązków na wszystkich dostawców usług internetowych. Zakres wymagań zależy od rodzaju usługi, a w niektórych przypadkach również od wielkości dostawcy lub statusu danej usługi.
Podstawa prawna: art. 2, art. 3, art. 19, art. 29, art. 33 oraz art. 34–43 DSA.
-
Jakie usługi obejmuje DSA? rozwiń element
DSA obejmuje określone rodzaje usług internetowych, nazywane usługami pośrednimi. Są to m.in. usługi zapewniające dostęp do internetu, umożliwiające przechowywanie informacji użytkowników lub udostępnianie ich innym osobom.
Rozporządzenie wyróżnia trzy podstawowe rodzaje usług pośrednich: zwykły przekaz, caching i hosting. Szczególną kategorią usług hostingu są platformy internetowe.
DSA ustanawia również określone obowiązki dotyczące wyszukiwarek internetowych.
1. Usługi zwykłego przekazu (mere conduit)
Polegają na transmisji informacji w sieci telekomunikacyjnej lub zapewnianiu dostępu do takiej sieci.
Przykład: Usługa dostępu do internetu, dzięki której możesz przeglądać strony internetowe, korzystać z komunikatorów i innych usług online.
2. Usługi cachingu (caching)
Polegają na automatycznym i krótkotrwałym przechowywaniu informacji w celu usprawnienia lub zabezpieczenia ich późniejszej transmisji.
Przykład: Usługa, która tymczasowo przechowuje kopie elementów stron internetowych na serwerach znajdujących się bliżej użytkowników, aby strony ładowały się szybciej.
3. Usługi hostingu (hosting)
Polegają na przechowywaniu informacji przekazanych przez użytkownika i na jego żądanie.
Przykład: Usługa przechowywania plików w chmurze, dzięki której możesz zapisywać dokumenty, zdjęcia i inne materiały na zewnętrznym serwerze.
Do usług hostingu może należeć również hosting stron internetowych.
4. Platformy internetowe
Są szczególnym rodzajem usług hostingu. Umożliwiają przechowywanie informacji przekazanych przez użytkowników i ich publiczne rozpowszechnianie.
Przykłady:
- serwisy społecznościowe, w których użytkownicy publikują wpisy, zdjęcia lub filmy;
- platformy udostępniania materiałów wideo;
- internetowe platformy handlowe umożliwiające sprzedawcom oferowanie produktów konsumentom;
- sklepy z aplikacjami;
- niektóre fora internetowe.
Przykład: Publikujesz zdjęcie w serwisie społecznościowym, a inni użytkownicy mogą je zobaczyć. Usługa umożliwiająca takie publiczne udostępnianie treści może być platformą internetową w rozumieniu DSA.
5. Wyszukiwarki internetowe
DSA przewiduje również obowiązki dotyczące wyszukiwarek internetowych, które umożliwiają wyszukiwanie informacji na stronach internetowych na podstawie zapytań użytkowników.
Przykład: Wpisujesz określone hasło w wyszukiwarce, a usługa przedstawia Ci listę stron internetowych odpowiadających zapytaniu.
Czy wszystkie te usługi podlegają takim samym obowiązkom?
Nie. Zakres obowiązków wynikających z DSA zależy przede wszystkim od rodzaju świadczonej usługi.
Przykładowo dostawca dostępu do internetu podlega innym wymaganiom niż dostawca platformy społecznościowej.
Dodatkowe obowiązki dotyczą również niektórych kategorii usług, w szczególności platform umożliwiających konsumentom zawieranie umów na odległość z przedsiębiorcami oraz usług wyznaczonych przez Komisję Europejską jako bardzo duże platformy internetowe (VLOP) lub bardzo duże wyszukiwarki internetowe (VLOSE).
Pamiętaj: Nie każda strona internetowa, sklep internetowy czy usługa cyfrowa automatycznie jest platformą internetową w rozumieniu DSA. O kwalifikacji decyduje sposób działania danej usługi oraz spełnienie warunków określonych w rozporządzeniu.
Podstawa prawna: art. 2 i 3 DSA
-
Czym są usługi pośrednie? rozwiń element
Usługi pośrednie to określone rodzaje usług internetowych, które umożliwiają przekazywanie lub przechowywanie informacji dostarczanych przez użytkowników.
Korzystasz z nich na co dzień, np. gdy łączysz się z internetem, przechowujesz pliki w chmurze, publikujesz wpis w serwisie społecznościowym lub wystawiasz produkt na internetowej platformie handlowej.
DSA wyróżnia trzy podstawowe rodzaje usług pośrednich:
- usługi zwykłego przekazu (mere conduit) – polegają na transmisji informacji w sieci telekomunikacyjnej lub zapewnianiu dostępu do takiej sieci. Przykładem jest usługa dostępu do internetu.
- usługi cachingu (caching) – polegają na automatycznym, pośrednim i krótkotrwałym przechowywaniu informacji w celu usprawnienia lub zabezpieczenia ich późniejszej transmisji. Przykładem jest usługa tymczasowego przechowywania kopii elementów stron internetowych, dzięki której strony mogą ładować się szybciej.
- usługi hostingu (hosting) – polegają na przechowywaniu informacji przekazanych przez użytkownika i na jego żądanie. Przykładem jest usługa przechowywania plików w chmurze.
Szczególną kategorią usług hostingu są platformy internetowe, które umożliwiają również publiczne rozpowszechnianie informacji przekazanych przez użytkowników. Mogą to być np. serwisy społecznościowe, platformy udostępniania filmów czy internetowe platformy handlowe.
Dlaczego to rozróżnienie jest ważne?
DSA nakłada na dostawców usług pośrednich określone obowiązki, ale ich zakres zależy od rodzaju świadczonej usługi.
Przykładowo dostawca dostępu do internetu podlega innym obowiązkom niż dostawca platformy społecznościowej, na której użytkownicy publikują treści.
Pamiętaj: Nie każda usługa świadczona przez internet jest usługą pośrednią w rozumieniu DSA. Decyduje o tym sposób jej działania oraz spełnienie warunków określonych w rozporządzeniu.
Podstawa prawna: art. 3 lit. g oraz i DSA
-
Jakie rodzaje usług pośrednich wyróżnia DSA? rozwiń element
DSA wyróżnia trzy podstawowe rodzaje usług pośrednich: zwykły przekaz, caching i hosting. Różnią się one przede wszystkim sposobem przetwarzania informacji przekazywanych przez użytkowników.
1. Zwykły przekaz (mere conduit)
Usługi zwykłego przekazu polegają na transmisji informacji w sieci telekomunikacyjnej lub zapewnianiu dostępu do takiej sieci.
Przykład: Korzystasz z usługi dostępu do internetu, aby przeglądać strony internetowe, wysyłać wiadomości lub oglądać filmy online. Dostawca internetu umożliwia przesyłanie danych między Twoim urządzeniem a innymi urządzeniami i serwerami.
2. Caching
Usługi cachingu polegają na automatycznym, pośrednim i krótkotrwałym przechowywaniu informacji w celu usprawnienia lub zabezpieczenia ich późniejszej transmisji do innych odbiorców na ich żądanie.
Przykład: Usługa CDN (Content Delivery Network) tymczasowo przechowuje kopie elementów strony internetowej na serwerach znajdujących się bliżej użytkowników. Dzięki temu strona może ładować się szybciej, bez konieczności każdorazowego pobierania wszystkich danych z serwera źródłowego.
3. Hosting
Usługi hostingu polegają na przechowywaniu informacji przekazanych przez użytkownika i na jego żądanie.
Przykład: Korzystasz z dysku internetowego, na którym przechowujesz zdjęcia, dokumenty lub inne pliki. Dostawca usługi przechowuje te informacje na swoich serwerach.
Do usług hostingu mogą należeć również usługi hostingu stron internetowych oraz usługi umożliwiające użytkownikom publikowanie treści.
Czy platformy internetowe również są usługami hostingu?
Tak. Platformy internetowe stanowią szczególną kategorię usług hostingu.
Ich cechą charakterystyczną jest to, że nie tylko przechowują informacje przekazane przez użytkowników, ale również rozpowszechniają je publicznie na ich żądanie.
Przykład: Publikujesz ogłoszenie sprzedaży produktu na platformie handlowej albo udostępniasz film w serwisie społecznościowym. Platforma przechowuje przekazane przez Ciebie informacje i umożliwia zapoznanie się z nimi innym użytkownikom.
Nie każda usługa hostingu jest jednak platformą internetową. Przykładowo usługa przechowywania prywatnych plików w chmurze nie musi umożliwiać ich publicznego rozpowszechniania.
Czym są bardzo duże platformy internetowe (VLOP) i bardzo duże wyszukiwarki internetowe (VLOSE)?
DSA przewiduje dodatkowe obowiązki dla usług wyznaczonych przez Komisję Europejską jako:
- bardzo duże platformy internetowe (VLOP) – Very Large Online Platforms;
- bardzo duże wyszukiwarki internetowe (VLOSE) – Very Large Online Search Engines.
Jednym z warunków uzyskania takiego statusu jest osiągnięcie co najmniej 45 milionów średnio miesięcznie aktywnych odbiorców usługi w Unii Europejskiej.
Dostawcy tych usług podlegają dodatkowym obowiązkom dotyczącym m.in. oceny i ograniczania ryzyk systemowych.
Pamiętaj: VLOP i VLOSE nie stanowią kolejnych rodzajów usług pośrednich obok zwykłego przekazu, cachingu i hostingu. Są to szczególne kategorie usług objętych dodatkowymi obowiązkami wynikającymi z DSA.
Podstawa prawna: art. 3 lit. g, i oraz j, art. 33 i art. 34 DSA
-
Czym różni się usługa zwykłego przekazu, cachingu i hostingu? rozwiń element
Podstawowa różnica polega na tym, jaką funkcję pełni dana usługa w przekazywaniu lub przechowywaniu informacji.
W przypadku zwykłego przekazu chodzi przede wszystkim o transmisję danych, w przypadku cachingu – o ich tymczasowe przechowywanie w celu usprawnienia transmisji, a w przypadku hostingu – o przechowywanie informacji na żądanie użytkownika.
1. Zwykły przekaz (mere conduit) – przesyłanie informacji
Usługa zwykłego przekazu polega na transmisji informacji w sieci telekomunikacyjnej lub zapewnianiu dostępu do takiej sieci.
Dostawca umożliwia przekazywanie danych między urządzeniami i serwerami, ale samo świadczenie tej usługi nie polega na przechowywaniu informacji na żądanie użytkownika.
Przykład: Korzystasz z domowego internetu, aby otworzyć stronę internetową. Twój dostawca internetu umożliwia przesyłanie danych między Twoim urządzeniem a serwerem, na którym znajduje się strona.
W ramach tej usługi może dochodzić do automatycznego i krótkotrwałego przechowywania danych, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia transmisji.
2. Caching – tymczasowe przechowywanie informacji w celu usprawnienia transmisji
Usługa cachingu polega na automatycznym, pośrednim i krótkotrwałym przechowywaniu informacji przekazywanych w sieci telekomunikacyjnej.
Przechowywanie odbywa się wyłącznie w celu usprawnienia lub zabezpieczenia późniejszej transmisji tych informacji do innych odbiorców na ich żądanie.
Przykład: Odwiedzasz stronę internetową zawierającą zdjęcia i filmy. Usługa CDN (Content Delivery Network) tymczasowo przechowuje kopie niektórych elementów strony na serwerach znajdujących się bliżej użytkowników.
Dzięki temu kolejne osoby mogą szybciej pobierać te materiały, bez konieczności każdorazowego przesyłania ich z serwera źródłowego.
3. Hosting – przechowywanie informacji na żądanie użytkownika
Usługa hostingu polega na przechowywaniu informacji przekazanych przez użytkownika i na jego żądanie.
W przeciwieństwie do cachingu przechowywanie informacji jest tutaj zasadniczą funkcją świadczonej usługi, a nie jedynie sposobem usprawnienia transmisji.
Przykład: Przesyłasz dokumenty lub zdjęcia na dysk internetowy. Dostawca usługi przechowuje je na swoich serwerach, abyś mógł później uzyskać do nich dostęp.
Usługami hostingu mogą być również usługi przechowywania stron internetowych oraz platformy umożliwiające publikowanie treści.
Jak najłatwiej zapamiętać różnicę?
- Zwykły przekaz – dostawca umożliwia przesyłanie informacji.
- Caching – dostawca tymczasowo przechowuje informacje, aby usprawnić lub zabezpieczyć ich dalsze przesyłanie.
- Hosting – dostawca przechowuje informacje przekazane przez użytkownika na jego żądanie.
Dlaczego to rozróżnienie jest ważne?
Rodzaj świadczonej usługi ma znaczenie dla określenia obowiązków dostawcy wynikających z DSA.
Przykładowo dostawcy hostingu podlegają określonym obowiązkom dotyczącym zgłaszania nielegalnych treści, które nie mają zastosowania w taki sam sposób do dostawców usług zwykłego przekazu lub cachingu.
Pamiętaj: Jeden dostawca może świadczyć różne rodzaje usług pośrednich. O ich kwalifikacji decyduje charakter konkretnej usługi, a nie sama nazwa przedsiębiorstwa.
Podstawa prawna: art. 3 lit. g oraz art. 4–6 i art. 16 DSA
-
Czym jest platforma internetowa? rozwiń element
Platforma internetowa to szczególny rodzaj usługi hostingu, która przechowuje informacje przekazane przez użytkowników i na ich żądanie rozpowszechnia je publicznie, czyli udostępnia potencjalnie nieograniczonemu gronu osób.
Oznacza to, że platforma nie tylko przechowuje treści, takie jak wpisy, zdjęcia, filmy czy ogłoszenia, ale również umożliwia innym osobom zapoznanie się z nimi.
Przykład: Publikujesz ogłoszenie sprzedaży produktu na platformie handlowej albo zamieszczasz film w serwisie społecznościowym. Platforma przechowuje przekazane przez Ciebie informacje i udostępnia je innym użytkownikom.
Do platform internetowych mogą należeć m.in.:
- serwisy społecznościowe, np. Facebook, Instagram czy TikTok;
- platformy udostępniania materiałów wideo, np. YouTube;
- internetowe platformy handlowe, np. Allegro czy OLX;
- sklepy z aplikacjami;
- niektóre fora internetowe.
Czy każda usługa umożliwiająca publikowanie treści jest platformą internetową?
Nie. DSA przewiduje wyjątek dotyczący sytuacji, w których publiczne rozpowszechnianie informacji stanowi jedynie nieznaczną i czysto poboczną funkcję innej usługi albo nieznaczną funkcjonalność usługi głównej, a z obiektywnych i technicznych względów nie można z niej korzystać bez tej innej usługi.
Przykładowo sekcja komentarzy pod artykułami w serwisie informacyjnym nie musi oznaczać, że cały serwis jest platformą internetową w rozumieniu DSA.
Pamiętaj: Nie każda usługa hostingu jest platformą internetową. O zakwalifikowaniu usługi jako platformy decyduje przede wszystkim publiczne rozpowszechnianie informacji na żądanie użytkowników, z uwzględnieniem warunków i wyjątków określonych w DSA.
Podstawa prawna: art. 3 lit. i oraz k DSA
-
Czy każda usługa hostingu jest platformą internetową? rozwiń element
Nie. Każda platforma internetowa jest usługą hostingu, ale nie każda usługa hostingu jest platformą internetową.
Podstawowa różnica polega na tym, czy dostawca jedynie przechowuje informacje przekazane przez użytkownika, czy również rozpowszechnia je publicznie na jego żądanie.
Kiedy hosting nie jest platformą internetową?
Przykładem jest usługa przechowywania plików w chmurze, która umożliwia zapisywanie dokumentów, zdjęć lub innych materiałów na serwerach dostawcy.
Jeżeli usługa służy przechowywaniu informacji i nie polega na ich publicznym rozpowszechnianiu, nie jest platformą internetową w rozumieniu DSA.
Podobnie usługa hostingu stron internetowych lub infrastruktury chmurowej nie musi być platformą internetową. Decydujące znaczenie ma sposób działania konkretnej usługi.
A co z serwisami, które umożliwiają dodawanie komentarzy?
DSA przewiduje wyjątek dotyczący usług, w których publiczne rozpowszechnianie informacji stanowi jedynie nieznaczną i czysto poboczną funkcję innej usługi albo nieznaczną funkcjonalność usługi głównej, z której z obiektywnych i technicznych względów nie można korzystać bez tej innej usługi.
Przykład: Serwis informacyjny publikuje artykuły redakcyjne i umożliwia czytelnikom dodawanie komentarzy pod nimi.
Jeżeli funkcja komentowania ma charakter nieznaczny i czysto poboczny oraz spełnione są pozostałe warunki określone w DSA, sam fakt jej udostępnienia nie oznacza, że serwis jest platformą internetową.
Kiedy hosting jest platformą internetową?
Gdy usługa polega na przechowywaniu informacji przekazanych przez użytkowników i ich publicznym rozpowszechnianiu na ich żądanie, a nie zachodzi wyjątek przewidziany w DSA.
Przykład: Użytkownik publikuje ogłoszenie na internetowej platformie handlowej. Platforma przechowuje ogłoszenie i udostępnia je potencjalnie nieograniczonemu gronu odbiorców.
Dlaczego to rozróżnienie jest ważne?
Dostawcy platform internetowych podlegają dodatkowym obowiązkom wynikającym z DSA, które nie dotyczą wszystkich dostawców usług hostingu.
Przykładowo określone platformy internetowe muszą zapewnić użytkownikom wewnętrzny system rozpatrywania skarg dotyczących decyzji o ograniczeniu treści lub konta.
Pamiętaj: O tym, czy usługa jest platformą internetową, decyduje jej rzeczywisty charakter i sposób działania, a nie nazwa serwisu lub sam fakt umożliwienia użytkownikom przechowywania informacji.
Podstawa prawna: art. 3 lit. g, i oraz k DSA.
-
Czy DSA dotyczy tylko dużych platform internetowych? rozwiń element
Nie. DSA dotyczy dostawców usług pośrednich niezależnie od wielkości przedsiębiorstwa. Oznacza to, że przepisy rozporządzenia mogą mieć zastosowanie zarówno do największych platform internetowych, jak i do małych przedsiębiorców świadczących usługi pośrednie.
Nie wszyscy dostawcy podlegają jednak takim samym obowiązkom. Ich zakres zależy przede wszystkim od rodzaju świadczonej usługi oraz wielkości przedsiębiorstwa.
DSA przewiduje zróżnicowane wymagania:
- Podstawowe obowiązki dotyczą dostawców usług pośrednich, w tym dostawców usług zwykłego przekazu, cachingu i hostingu.
- Dodatkowe obowiązki dotyczą dostawców hostingu oraz platform internetowych, np. w zakresie zgłaszania nielegalnych treści czy rozpatrywania skarg użytkowników.
- Najbardziej rozbudowane obowiązki dotyczą bardzo dużych platform internetowych (VLOP) i bardzo dużych wyszukiwarek internetowych (VLOSE). Obejmują one m.in. ocenę i ograniczanie ryzyk systemowych, niezależne audyty oraz dodatkowe wymagania dotyczące przejrzystości działania usług.
Status VLOP lub VLOSE nadaje Komisja Europejska. Jednym z warunków wyznaczenia jest osiągnięcie co najmniej 45 milionów średnio miesięcznie aktywnych odbiorców usługi w Unii Europejskiej.
Czy mali przedsiębiorcy również muszą przestrzegać DSA?
Tak. DSA ma zastosowanie również do mikroprzedsiębiorców i małych przedsiębiorców świadczących usługi pośrednie.
Rozporządzenie przewiduje jednak dla nich określone wyłączenia z części obowiązków nakładanych na platformy internetowe. Zakres tych wyłączeń zależy od przepisów DSA i nie obejmuje wszystkich obowiązków.
Pamiętaj: DSA nie jest regulacją dotyczącą wyłącznie największych serwisów społecznościowych. Obejmuje różne rodzaje usług pośrednich, a zakres obowiązków jest dostosowany do charakteru i skali ich działalności.
Podstawa prawna: art. 11–19, art. 20–29 oraz art. 33–43 DSA
-
Czy DSA dotyczy dostawców spoza Unii Europejskiej? rozwiń element
Tak. DSA ma zastosowanie również do dostawców usług pośrednich, którzy nie mają siedziby w Unii Europejskiej, ale oferują swoje usługi odbiorcom znajdującym się na jej terytorium.
Oznacza to, że dostawca nie musi mieć siedziby ani oddziału w UE, aby podlegać obowiązkom wynikającym z DSA.
Kiedy dostawca spoza UE podlega DSA?
Znaczenie ma to, czy oferuje swoje usługi odbiorcom znajdującym się w UE i czy jego działalność wykazuje istotny związek z Unią Europejską.
Na taki związek może wskazywać m.in.:
- znaczna liczba odbiorców usługi w jednym lub kilku państwach członkowskich;
- kierowanie działalności do odbiorców w UE, np. poprzez udostępnianie usługi w języku używanym w danym państwie członkowskim lub umożliwianie dokonywania płatności w jego walucie.
Sama techniczna możliwość skorzystania z usługi na terytorium UE nie przesądza jeszcze o stosowaniu DSA.
Czy dostawca spoza UE musi wyznaczyć przedstawiciela prawnego?
Tak. Dostawca usług pośrednich, który nie ma siedziby w UE, ale oferuje w niej swoje usługi, ma obowiązek wyznaczyć na piśmie przedstawiciela prawnego w jednym z państw członkowskich, w którym oferuje te usługi.
Przedstawiciel prawny pełni funkcję punktu kontaktowego dla właściwych organów państw członkowskich, Komisji Europejskiej i Europejskiej Rady ds. usług cyfrowych w sprawach związanych z przestrzeganiem DSA.
Pamiętaj: DSA chroni odbiorców usług znajdujących się w Unii Europejskiej niezależnie od tego, czy dostawca usługi ma siedzibę w UE, czy poza jej terytorium.
Podstawa prawna: art. 2 ust. 1, art. 3 lit. e oraz art. 13 DSA; motyw 8 DSA
-
Jaką rolę w stosowaniu DSA pełni Prezes UKE? rozwiń element
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) został wyznaczony na polskiego Koordynatora ds. Usług Cyfrowych (Digital Services Coordinator – DSC). Odpowiada za koordynację stosowania DSA w Polsce, współpracę z innymi organami oraz nadzorowanie i egzekwowanie przestrzegania przepisów rozporządzenia w sprawach należących do jego właściwości.
Do najważniejszych zadań Prezesa UKE należą:
- Nadzór nad przestrzeganiem DSA – monitorowanie wykonywania obowiązków przez dostawców usług pośrednich, prowadzenie postępowań w sprawach naruszeń oraz stosowanie przewidzianych prawem środków nadzorczych i sankcji, w zakresie swojej właściwości.
- Przyjmowanie skarg dotyczących naruszeń DSA – umożliwienie odbiorcom usług pośrednich składania skarg na naruszenia rozporządzenia oraz podejmowanie odpowiednich działań, w tym przekazywanie skarg właściwym organom.
- Certyfikowanie organów pozasądowego rozstrzygania sporów – przyznawanie certyfikatów podmiotom spełniającym wymagania DSA oraz nadzorowanie przestrzegania warunków certyfikacji.
- Przyznawanie statusu zaufanego podmiotu sygnalizującego – przyznawanie tego statusu uprawnionym podmiotom oraz wykonywanie związanych z nim zadań nadzorczych.
- Przyznawanie statusu zweryfikowanego badacza – rozpatrywanie wniosków badaczy oraz wykonywanie zadań związanych z dostępem do danych bardzo dużych platform internetowych (VLOP) i bardzo dużych wyszukiwarek internetowych (VLOSE), zgodnie z zasadami określonymi w DSA.
- Koordynacja działań krajowych organów – współpraca z Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK), Przewodniczącym Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) oraz innymi właściwymi organami.
- Współpraca międzynarodowa – współpraca z Koordynatorami ds. Usług Cyfrowych innych państw członkowskich oraz Komisją Europejską, w szczególności w sprawach dotyczących usług świadczonych w kilku państwach UE.
- Udział w Europejskiej Radzie ds. Usług Cyfrowych – reprezentowanie Polski w organie wspierającym współpracę między krajowymi koordynatorami oraz spójne stosowanie DSA w całej Unii Europejskiej.
Czy Prezes UKE nadzoruje wszystkie platformy internetowe dostępne w Polsce?
Nie. DSA ustanawia europejski system nadzoru, w którym kompetencje są podzielone między organy państw członkowskich i Komisję Europejską.
W Polsce zadania związane z egzekwowaniem DSA wykonują również Prezes UOKiK i Przewodniczący KRRiT, zgodnie z ustawowym podziałem właściwości.
Ponadto w przypadku dostawców mających główne miejsce prowadzenia działalności w innym państwie członkowskim UE zasadniczą rolę nadzorczą pełnią organy tego państwa, z uwzględnieniem kompetencji Komisji Europejskiej.
Pamiętaj: Prezes UKE jest centralnym punktem koordynacji stosowania DSA w Polsce, ale nie jest jedynym organem odpowiedzialnym za nadzorowanie przestrzegania rozporządzenia.
Podstawa prawna: art. 21, 22, 40, 49, 53, 56 i 61 DSA oraz art. 15a i następne ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, w brzmieniu nadanym ustawą z 4 września 2026 r. (Dz. U. poz. 1296).
-
Kto odpowiada za nadzorowanie największych platform internetowych i wyszukiwarek? rozwiń element
Kluczową rolę w nadzorowaniu bardzo dużych platform internetowych (VLOP) i bardzo dużych wyszukiwarek internetowych (VLOSE) pełni Komisja Europejska.
Komisja ma wyłączne kompetencje do nadzorowania i egzekwowania szczególnych obowiązków nałożonych na VLOP i VLOSE, dotyczących m.in.:
- oceny i ograniczania ryzyk systemowych związanych z funkcjonowaniem tych usług;
- przeprowadzania niezależnych audytów;
- zapewnienia odpowiedniej przejrzystości systemów rekomendacji;
- udostępniania danych uprawnionym badaczom.
Czy oznacza to, że krajowe organy nie nadzorują największych platform i wyszukiwarek?
Nie. Komisja Europejska ma również kompetencje do egzekwowania pozostałych obowiązków DSA wobec VLOP i VLOSE. W tym zakresie istotną rolę odgrywają także właściwe organy państwa członkowskiego, w którym dostawca ma główne miejsce prowadzenia działalności.
Podział kompetencji zależy od rodzaju obowiązku oraz tego, czy Komisja Europejska wszczęła postępowanie dotyczące danego naruszenia.
Komisja współpracuje przy tym z krajowymi Koordynatorami ds. Usług Cyfrowych oraz Europejską Radą ds. Usług Cyfrowych.
Jaką rolę pełni Prezes UKE?
Prezes UKE, jako polski Koordynator ds. Usług Cyfrowych, uczestniczy w europejskim systemie współpracy nadzorczej, w szczególności poprzez wymianę informacji, współpracę z Komisją Europejską i koordynatorami innych państw członkowskich oraz udział w pracach Europejskiej Rady ds. Usług Cyfrowych.
Pamiętaj: Największe platformy internetowe i wyszukiwarki podlegają szczególnemu nadzorowi Komisji Europejskiej, ale nie oznacza to całkowitego wyłączenia kompetencji krajowych organów nadzorczych.
Podstawa prawna: art. 56 oraz art. 64–66 DSA