O uzyskanie statusu zaufanego podmiotu sygnalizującego może ubiegać się podmiot, który ma siedzibę w Polsce i wykaże, że spełnia łącznie wszystkie warunki określone w art. 22 ust. 2 rozporządzenia DSA. Status może zostać przyznany różnego rodzaju podmiotom – zarówno publicznym, jak i organizacjom pozarządowym, podmiotom prywatnym lub półpublicznym. Kluczowe znaczenie ma nie forma organizacyjna wnioskodawcy, lecz posiadanie odpowiedniej wiedzy i kompetencji, niezależność od dostawców platform internetowych oraz zdolność do dokonywania zgłoszeń zgodnie ze standardami określonymi w rozporządzeniu DSA.
1. Wiedza ekspercka i kompetencje
Podmiot musi dysponować szczególną wiedzą ekspercką i kompetencjami w zakresie wykrywania nielegalnych treści, identyfikowania nielegalnych treści, zgłaszania nielegalnych treści.
Wiedza ta powinna dotyczyć konkretnych dziedzin, w których podmiot zamierza działać jako zaufany podmiot sygnalizujący. We wniosku należy więc precyzyjnie wskazać dziedziny, dla których wnioskodawca ubiega się o przyznanie statusu, oraz wykazać posiadane w tym zakresie doświadczenie i kompetencje.
Znaczenie może mieć w szczególności dotychczasowa działalność podmiotu w danej dziedzinie, doświadczenie osób odpowiedzialnych za identyfikowanie i zgłaszanie nielegalnych treści, a także stosowane procedury i rozwiązania pozwalające prawidłowo oceniać treści oraz przygotowywać zgłoszenia.
Ważne
Nie istnieje jeden kompletny i zamknięty katalog rodzajów nielegalnych treści, których może dotyczyć działalność zaufanego podmiotu sygnalizującego. Przy określaniu dziedzin objętych wnioskiem pomocna może być klasyfikacja kategorii nielegalnych treści dostępna na stronie Komisji Europejskiej.
2. Niezależność od dostawców platform internetowych
Podmiot ubiegający się o status zaufanego podmiotu sygnalizującego musi być niezależny od dostawców platform internetowych.
Niezależność ma zapewnić, że decyzje dotyczące wykrywania, identyfikowania i zgłaszania nielegalnych treści będą podejmowane samodzielnie i nie będą uzależnione od interesów konkretnej platformy.
Przy ocenie tego warunku znaczenie może mieć sposób organizacji i finansowania podmiotu, jego powiązania z dostawcami platform internetowych oraz rozwiązania służące zapobieganiu konfliktom interesów.
Podmiot powinien zatem przedstawić informacje pozwalające ocenić, czy sposób jego funkcjonowania zapewnia rzeczywistą niezależność przy wykonywaniu zadań zaufanego podmiotu sygnalizującego.
3. Dokładność, obiektywizm i należyta staranność
Sama wiedza ekspercka i niezależność nie są wystarczające. Podmiot musi również wykazać, że jego działalność związana ze zgłaszaniem nielegalnych treści jest prowadzona dokładnie, obiektywnie i z zachowaniem należytej staranności.
Oznacza to, że zgłoszenia powinny opierać się na rzetelnej ocenie konkretnej treści i zawierać informacje pozwalające dostawcy platformy na właściwe rozpatrzenie zgłoszenia. Status zaufanego podmiotu sygnalizującego wiąże się bowiem z uprzywilejowanym traktowaniem zgłoszeń – dostawcy platformy mają obowiązek traktować je priorytetowo oraz rozpatrywać i rozstrzygać zgłoszenia bez zbędnej zwłoki.
Przy ocenie tego warunku znaczenie mogą mieć m.in. procedury stosowane przy analizowaniu i zgłaszaniu treści, sposób weryfikacji zgłoszeń przed ich przekazaniem platformie, zasady zapewniania jakości oraz doświadczenie osób wykonujących te zadania.
Wszystkie warunki muszą być spełnione łącznie.
Przyznanie statusu nie zależy wyłącznie od posiadania specjalistycznej wiedzy o określonym rodzaju nielegalnych treści. Podmiot musi wykazać łączne spełnienie wszystkich trzech warunków z art. 22 ust. 2 rozporządzenia DSA: odpowiedniej wiedzy eksperckiej i kompetencji, niezależności od dostawców platform internetowych oraz zdolności do dokonywania zgłoszeń dokładnie, obiektywnie i z zachowaniem należytej staranności.
Warunki te muszą być spełnione nie tylko w chwili ubiegania się o status. Zaufany podmiot sygnalizujący powinien spełniać je również przez cały okres korzystania ze statusu.