Historia urzędu - UKE

Menu główne

Tu jesteś: Strona główna > Urząd > Informacje ogólne > Historia urzędu
  • dodaj do:
    • facebook
    • twitter
    • gogole+
    • linkedin

Historia urzędu

Do obowiązków organów regulacyjnych administracji publicznej należy realizacja zadań w zakresie znoszenia monopoli państwowych i rozwijania konkurencji w poszczególnych sektorach gospodarki. Powoływanie organów regulacyjnych, wyłączonych ze sfery bieżącej polityki rządowej i skupionych na osiąganiu celów związanych ze strategicznymi dla państwa usługami świadczonymi dla podmiotów gospodarczych i ludności, wynika z podjętych przez rząd polski zobowiązań negocjacyjnych z Komisją Europejską.

W Unii Europejskiej w końcu lat 80-tych i w latach 90-tych ubiegłego wieku przyjętych zostało kilka dyrektyw, które ograniczają rolę monopoli usługowych działających w sektorze infrastruktury. Określają one standardy przedsiębiorstw publicznych oraz definiują zakres usługi powszechnej, m.in. w obszarze telekomunikacji i poczty.

W celu harmonizacji polskiego prawa z  prawem Unii Europejskiej w obszarze telekomunikacji w 2000 roku powołano pierwszy urząd regulacyjny. 

 


Urząd Regulacji Telekomunikacji (październik 2000 r. – marzec 2002 r.)

Jedną z najważniejszych instytucji wprowadzonych przez Ustawę z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73,  poz. 852 z późn. zm.) - był Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji (Prezes URT) - organ regulacyjny w zakresie działalności telekomunikacyjnej i gospodarki częstotliwościowej oraz kontroli spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej. Prezes URT, jako organ administracji rządowej, łączył funkcje administracyjne (wydawanie decyzji administracyjnych) z funkcjami quasi sądowymi (rozstrzyganie sporów miedzy operatorami). Nie był on wyposażony w  funkcje legislacyjne, które należą do kompetencji ministra właściwego do spraw łączności.

Prezes URT wykonywał powierzone mu ustawą zadania przy pomocy Urzędu Regulacji Telekomunikacji (URT), utworzonego w dniu 7 października 2000 r. W skład URT weszli wszyscy pracownicy dotychczasowego organu Ministra Łączności - Państwowej Inspekcji Telekomunikacyjnej i Pocztowej (PITiP), a od 1 stycznia 2001 r. wszyscy pracownicy drugiego organu podległego Ministrowi Łączności - Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej (PAR). URT przejął także majątek, należności i zobowiązania PITiP oraz majątek PAR, wraz z ich strukturami terenowymi.

W związku z przekazaniem części zadań z Ministerstwa Łączności w drodze przeniesienia służbowego przeszło do URT kilkudziesięciu pracowników merytorycznych, głównie do nowoutworzonych departamentów zajmujących się problematyką rynku telekomunikacyjnego. Nadzór nad Prezesem URT sprawował Minister Łączności.

Decyzją Premiera Rządu RP w dniu 27 października 2000 r. Prezesem URT został Marek Zdrojewski.  Po rezygnacji Prezesa Zdrojewskiego, od 12 października 2001 r. do 31 marca 2002 r. funkcję tę pełnił Kazimierz Ferenc.

Do zakresu działania Prezesa URT należało w szczególności:

  • wykonywanie zadań z zakresu regulacji działalności telekomunikacyjnej i gospodarki częstotliwościowej,
  • wykonywanie kontroli przestrzegania przepisów, decyzji oraz postanowień z zakresu telekomunikacji, gospodarki zasobami częstotliwości lub spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej,
  • wykonywanie kontroli przestrzegania przepisów, decyzji oraz postanowień z zakresu świadczenia usług pocztowych,
  • ocena funkcjonowania rynku usług telekomunikacyjnych oraz rynku urządzeń telekomunikacyjnych,
  • podejmowanie interwencji w sprawach dotyczących funkcjonowania rynku usług telekomunikacyjnych,
  • tworzenie warunków dla rozwoju krajowych służb radiokomunikacyjnych przez zapewnianie Polsce niezbędnych przydziałów częstotliwości oraz dostępu do zasobów orbitalnych.

  

Urząd Regulacji Telekomunikacji i Poczty (kwiecień 2002 r. – styczeń 2006 r.)

Z dniem 1 kwietnia 2002 r. utworzony został nowy centralny organ administracji rządowej – Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (Prezes URTiP). Utworzono go w miejsce, zniesionego z dniem 31 marca 2002 r. na mocy art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. h oraz art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 1 marca 2002 r. o zmianach w organizacji i funkcjonowaniu centralnych organów administracji rządowej i jednostek im podporządkowanym oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 25, poz. 253 z późn. zm.), centralnego organu administracji rządowej – Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji.

Nadzór nad Prezesem URTiP sprawował minister właściwy do spraw łączności, którego funkcję pełnił w tym okresie Minister Infrastruktury. Na stanowisko Prezesa URTiP z dniem 1 kwietnia 2002 r. powołany został Witold Graboś.

Prezes URTiP wykonywał swoje zadania przy pomocy Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (URTiP). Utworzenie URTiP stanowiło jeden z elementów reformy administracji, mającej na celu obniżenie kosztów funkcjonowania systemu administracji publicznej w Polsce. Nowo utworzony URTiP podlegał reorganizacji zmierzającej do oszczędniejszego gospodarowania środkami publicznymi oraz sprostaniu dotychczasowym i nowym zadaniom nakładanym na Prezesa URTiP przez ustawy.

We wskazanych przepisami prawa przypadkach Prezes URTiP był zobowiązany do współpracy z innymi naczelnymi i centralnymi organami administracji publicznej, a w szczególności z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji (w obszarze gospodarki częstotliwościowej) oraz Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (w obszarach regulacji rynku telekomunikacyjnego i rynku usług pocztowych oraz kontroli rynku wyrobów).

Kompetencje i obowiązki Prezesa URTiP określone zostały przez ustawodawcę przede wszystkim w ustawie z dnia 21 lipca 2000 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. nr 73, poz. 852 z późn. zm.), a ponadto również w innych ustawach i aktach prawnych niższego rzędu regulujących dziedziny telekomunikacji, radiokomunikacji i poczty.

Prezes URTiP kształtował pozycję krajowego regulatora rynku telekomunikacyjnego oraz pocztowego poprzez podejmowanie działań zmierzających w kierunku skutecznego osiągania celów wskazanych w Prawie telekomunikacyjnym, a w szczególności:

  • zapewnienia powszechnego dostępu do usług telekomunikacyjnych i pocztowych,
  • ochrony interesów konsumentów przez kontrolę jakości i cen oferowanych na rynku usług,
  • wspierania równoprawnej i efektywnej konkurencji w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych i pocztowych,
  • rozwoju nowoczesnej infrastruktury telekomunikacyjnej, integrującej usługi telekomunikacyjne, informacyjno - informatyczne i audiowizualne, umożliwiającej dostęp do ogólnoeuropejskich oraz światowych sieci i usług telekomunikacyjnych,
  • zapewnienia ładu w gospodarce zasobami: numeracji, widma częstotliwości fal radiowych oraz orbitalnymi,
  • ochrony interesu państwa w zakresie obronności i bezpieczeństwa państwa oraz bezpieczeństwa i porządku publicznego.

Realizacji powyższych celów służyło wydawanie rozstrzygnięć regulacyjnych stanowiących ustawową kompetencję Prezesa URTiP, jak również nadzór nad zgodnością działania podmiotów świadczących usługi telekomunikacyjne, pocztowe i radiokomunikacyjne z przepisami prawa i, wydanymi na ich podstawie, indywidualnymi decyzjami administracyjnymi.

Zakres zadań Prezesa URTiP był  również określony w  Prawo pocztowe (Dz. U. z 2003 r. Nr 130, poz. 1188), ponadto ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2002 r. Nr 166, poz. 1360) ustanowiła Prezesa URTiP organem wyspecjalizowanym w zakresie kontroli wyrobów emitujących lub podatnych na emisję pola elektromagnetycznego, w tym aparatury i urządzeń telekomunikacyjnych wprowadzonych do obrotu handlowego.

Od dnia 3 września 2004 r. zaczęło obowiązywać w Polsce nowe Prawo telekomunikacyjne. Zapisy ustawy nałożyły na Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wiele nowych zadań, z których najważniejsze to m.in. prowadzenie postępowań konsultacyjnych, postępowań konsolidacyjnych, postępowań mediacyjnych w sporach pomiędzy konsumentami a dostawcami publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych i przedsiębiorcami oraz nowe podejście do analizy konkurencyjności na 18 rynkach telekomunikacyjnych. Nowa ustawa wprowadziła także instytucję Sądu Polubownego.

  

Urząd Komunikacji Elektronicznej (od stycznia 2006 r.)

Z dniem 14 stycznia 2006 r. - na mocy ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz. U. z 30 grudnia 2005 r. Nr 267, poz. 2258) - został utworzony centralny organ administracji rządowej – Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Prezes UKE), w miejsce zniesionego z dniem 13 stycznia 2006 r. centralnego organu administracji rządowej – Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (Prezesa URTiP). Ustawa określiła zasady przeniesienia zadań i kompetencji organów państwowych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji oraz reguluje zasady, zakres i tryb przekształceń w administracji łączności.

Nadzór nad Prezesem UKE sprawuje minister właściwy ds. łączności (obecnie Minister Administracji i Cyfryzacji, w którego kompetencjach jest dział łączność).

Od dnia 14 stycznia 2006 r. obowiązki Prezesa UKE pełniła Anna Streżyńska (będąc jednocześnie wiceministrem odpowiedzialnym za łączność), a z dniem 8 maja 2006 r. powołana została przez Premiera RP na stanowisko Prezesa UKE.

27 stycznia 2012 r. Sejm za zgoda Senatu powołał na stranowisko Prezesa UKE Magdalenę Gaj, ktora w latach 2009-2011 była Podsekretarzem Stanu w Ministerstwie Infrastruktury, odpowiedzialnym za sprawy telekomunikacji oraz poczty.

Do zakresu działania Prezesa UKE przeszły wszystkie dotychczasowe zadania i kompetencje Prezesa URTiP, a także niektóre kompetencje Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT). Zadania przejęte z KRRiT obejmują w szczególności sprawy związane z:

  • rezerwacją częstotliwości na cele rozpowszechniania lub rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych (w porozumieniu z Przewodniczącym KRRiT),
  • przeprowadzaniem konkursu na rezerwacje częstotliwości na cele rozprowadzania programów radiofonicznych lub telewizyjnych w sposób cyfrowy,
  • prowadzeniem rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych w zakresie dostarczania systemów dostępu warunkowego, elektronicznych przewodników po programach i multipleksowania sygnałów cyfrowych,
  • analizą rynków właściwych oraz nakładaniem, utrzymywaniem, zmianą lub znoszeniem obowiązków regulacyjnych w stosunku do przedsiębiorców telekomunikacyjnych w zakresie dostarczania systemów dostępu warunkowego, elektronicznych przewodników po programach i multipleksowania sygnałów cyfrowych.

Zakres zadań Prezesa UKE roszerzyły dodatkowo ustawy: o kompatybilności elektromagnetycznej, o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (tzw. megaustawa), oraz o wdrożeniu naziemnej telewizji cyfrowej.


Zobacz także:

Sprawozdania z działalności

Autor informacji: (Jacek Strzałkowski) / (2013-08-13)
Udostępnienie informacji: (Jacek Strzałkowski) / (2013-08-13)
Ostatnia zmiana: (Jacek Strzałkowski) / (2013-08-13 12:34)
  • Do góry
  • Drukuj do PDF
dziennik urzędowy UKE
ePUAP
baner kradzieże infrastruktury
Internet Quality
Sąd Polubowny
zgłoś brak telefonu lub internetu
Tele Muzeum
obywatel
Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.
Akceptuję politykę prywatności i wykorzystywania plików cookies w serwisie